Ondernemen met een beperking

Zenuwschade en dystrofie, ik moet het er maar mee doen. Door overbelasting kreeg ik zo’n 1,5 jaar geleden last van een zenuw in mijn voet. Hier ben ik in januari 2019 aan geopereerd, maar helaas hielp het niet en heb ik daar dystrofie van gekregen. Later bleek de zenuw waar ik last van heb ‘gewoon’ te beschadigd te zijn door het vele staan en lopen in de horeca waar ik tot begin 2019 werkte. Helaas pindakaas. Terug naar mijn oude horecabaan kan niet meer, dus ben ik nu fulltime ondernemer, aangezien dat toch mijn levensdoel is. Hoe ik dat doe met mijn beperking lees je in dit blog!

Zenuwschade en dystrofie. Wat is dat eigenlijk?

Zenuwpijn kan ontstaan door allerlei oorzaken, bij mij was dit waarschijnlijk beknelling en overbelasting. De beschadigde zenuw geeft constant pijnprikkels door die erger worden als ik loop of sta. Dystrofie is weer iets anders, dit komt vaak na een ongeluk of operatie. Tijdens de operatie raken er dan zenuwen beschadigd die vervolgens niet op een normale manier herstellen. Het deel wat dan beschadigd is is ontregelt. Sommige mensen kunnen het gevoel van een sok niet eens meer verdragen, andere mensen raken het gevoel helemaal of deels kwijt. Dat is bij mij het geval. Het voelt heel doof en wat ik wel voel, doet pijn. Over dystrofie is zo weinig bekend, dat van alle 4 de artsen/therapeuten waar ik bij kwam, maar één iemand na 4-5 maanden daar eens aan dacht.

Er is geen directe oplossing voor dystrofie, omdat er zo weinig over bekend is. Eigenlijk is het beste om goed aan te voelen wat je grenzen zijn, om pijnstillers te nemen en om af te wachten tot het misschien over gaat. De beschadigde zenuw wordt wel binnenkort onder handen genomen. Nouja, we gaan eerst iets testen voordat ik te enthousiast ga worden. Ik krijg een injectie in de zenuw met een bepaalde vloeistof die de zenuw zou moeten verdoven. Helaas zijn de bijwerkingen wat minder prettig, maar als je zo veel pijn hebt, neem je dat voor lief. Het kan ook niet werken, dan zoek ik verder naar een oplossing. De kans dat alles helemaal over zal gaan, is nihil.


Aanpassen

Al redelijk snel na de operatie had ik al door dat het niet goed was. Waar ik vroeger met gemak 12 uur achter elkaar kon werken zonder pauze, kon ik nu amper 100 meter pijnvrij lopen. Nu, 10 maanden na de operatie, kan ik niet langer fotograferen dan 2-4 uur. De pijn begint al te zeuren na 5 minuutjes. Lekker is anders, zal ik maar zeggen.

Het aanpassen begon met het opgeven van mijn baan in de horeca, dat ging niet meer. Ook in mijn eigen bedrijf zou ik moeten aanpassen, wat begon met andere en nieuwe diensten. Ik bied geen personal branding fotosessies meer aan van een halve dag, omdat ik dat niet meer volhoud. Twee uur is echt de max geworden daarvoor. Binnen een week kan ik ook maar twee kleine fotosessies aan, met tussendoor een dag om bij te komen of één grote. Omdat ik niet rond kan komen met 1-2 fotosessies per week, bied ik ook inspiratiesessies aan over personal branding en instagram marketing. Deze zijn los te boeken, maar ook in combinatie met een fotosessie. Mensen vinden deze inspiratiesessies ontzettend fijn, omdat ze dan veel beter weten wat ze nou precies willen doen en uitstralen met de foto’s die ik maak.

Sinds kort coach ik ook startende fotografen. Ik help ze bij het neerzetten van een goed fundament om een bedrijf te kunnen starten. Ik hou ervan om kennis over te brengen en mensen naar een nieuw niveau te tillen. Perfect dus!

new-fotografie-nadine-van-spanje-fotograaf-veenendaal

Een andere mindset

Naast dat je dingen aanpast in je bedrijf, zal je ook je mindset aan moeten passen. Het duurt wel even voor je geaccepteerd hebt dat je op je 22e niet eens meer fatsoenlijk kan werken, rennen, sporten, lopen, dansen, etc. Ook krijg je te maken met mensen die totaal niet begrijpen dat je iets mankeert. Een zitplek afstaan, rekening houden met het feit dat ik niet mee kan doen aan bepaalde activiteiten, raar opkijken als ik zeg dat ik niet meer in mijn eigen auto kan rijden, omdat de koppeling te zwaar is, etc.

Wat ik doe is eigenlijk altijd maar denken ‘die mensen weten van niks en voelen al helemaal niet wat ik voel’. Daarnaast doe ik eigenlijk alles op gevoel en ik probeer mijn weekenden en avonden heilig vrij te houden, zodat ik bij kan komen. Waar mogelijk plan ik elke week 1 dag vrij, maar dit kan niet altijd.

Ik ben heel nuchter ingesteld, dus waar veel mensen voor elke oplossing een probleem zoeken, vind ik voor elk probleem een oplossing. Alles komt goed, ook als het niet goed komt is mijn motto.


Ben jij ook een ondernemer met een beperking? Hoe is dat voor jou? Laat het mij weten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *