De vervelende werkgever

Werkgevers, dat zijn de mensen die jou kansen bieden, zorgen dat jij een inkomen hebt, een fijne werkplek en bieden jou de mogelijkheid om iets te doen wat bij je past. Helaas is dat niet altijd zo. Vandaag zal ik vertellen over mijn negatieve ervaring en ik geef je tips om toe te passen als je in een soortgelijke situatie zit!

Het stagiaire cliché

In mijn examenjaar vond ik het heel waardevol om een goede stageplek te zoeken waar veel 1 op 1 begeleiding mogelijk was. Via via kwam ik bij X uit en werd daar aangenomen. X vertelde dat ik veel zou leren over zakelijke (portret)fotografie, ondernemen en nog veel meer. Ook kreeg ik de gelegenheid om voor en aan mijn eigen bedrijf te werken. Precies wat ik graag wilde en er was zelfs nog een andere hele aardige stagiair.

Helaas bleek het na een aantal maanden te mooi om waar te zijn. Ik zat dagen lang op kantoor aan een website te werken en aan een soort magazine. Niet echt wat we hadden afgesproken. De stagebegeleider was ook vaak afwezig en er waren amper fotografie-klussen. Na 10 weken had ik 3x een camera vast gehouden en weinig geleerd. Het kantoor waar X zat werd gesloopd en op het gegeven moment kon daar niet meer gewerkt worden, omdat er geen wifi was. Ik moest toen bij X thuis aan de keukentafel gaan werken, soms was ik alleen in zijn huis. Als ik naar het toilet wilde, moest dat boven in de badkamer en dan was het elke keer de vraag nadat ik mijn handen gewassen had welke handdoek ik moest gebruiken… mijn broek dus.

Het vervelende was ook er van mij werd verwacht dat ik ging klussen in het nieuwe pand. Dat was niet even een beetje schilderen, maar hardcore OSB- en gipsplaten tegen de muur bevestigen, een plafond plamuren op een hoogwerker, elektriciteitskabels trekken, etc. Na een goed gesprek met mijn docenten op school kwamen we tot de conclusie dat ik per direct iets nieuws moest zoeken. Dit was gewoon echt niet de bedoeling van een fotografie-stage en zeker niet van een afstudeerstage.


En toen..

Uiteraard werd mijn vertrek niet in dank afgenomen. Ik was ineens een hele slechte stagiaire, deed mijn werk niet goed en ineens was het heel kwalijk dat ik voor en aan New Fotografie werkte, terwijl ik dat altijd in mijn eigen tijd of eventueel in overleg deed.

Het was zelfs zo erg dat ik samen met een docent naar hem toe moest om mijn beoordeling op te halen en zelfs toen wilde hij het niet meteen doen. In eerste instantie kreeg ik een onvoldoende, maar X had gelukkig nog wek het fatsoen om er een matig van te maken en een tirade aan beschuldigingen bij de opmerkingen te zetten die nergens op sloegen.

Maargoed, ik was inmiddels aan het werk bij een geweldig ander stagebedrijf, Total Creation in Ede. Op mijn eerste dag daar had ik al meer gefotografeerd dan ik deed bij X en had ik het heel erg naar mijn zin. De sfeer was goed, ik leerde mega veel over reclamefotografie en kreeg waardering voor mijn werk in de vorm van zelfstandigheid en een stagevergoeding. Ik voelde mij daar echt thuis en kreeg het gevoel alsof ze mij echt aanmoedigden om mijn eigen bedrijf verder uit te bouwen!

Tips

Ik geef je heel graag mijn tips mee om je te helpen als je in een soortgelijke situatie zit. Dit kan ook een stageplek zijn, maar het werkt ook als je gewoon in loondienst bent.

  • Deel jouw verwachtingen met die van je werkgever en vraag ook wat hij/zij van jou verwacht. Als je dit van elkaar weet, dan onstaan er minder snel irritaties.
  • Geef je grenzen aan. Dat jij voor een baas werkt, betekent niet dat hij of zij over je grenzen heen mag gaan.
  • Check of er binnen het bedrijf waar je werkt een vertrouwenspersoon aanwezig is en ga daar eens mee in gesprek. Is er geen vertrouwenspersoon is, kan dit ook extern iemand zijn. In mijn geval was dit een docent.

Herken jij je in dit verhaal? Liever niet natuurlijk! Mocht je de behoefte hebben om hier eens over te kletsen, mag je altijd contact met mij opnemen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *